Tanışalı yaklaşık iki sene oldu. İlginç, gerçekten çok ilginç bir beraberliğimiz var(dı). Tanışmamızdan, aralardaki kavgalar ve ayrılmalara yani dargınlıklara kadarki bütün süreçler kendi için oldukça farklı enterasanlıklara sahip.

Tanışmamızdan başliyim;  Tesadûfi bir radyo programı sayesinde facebook üzerinden tanıştık (2009). (Ayrıntıya girmiyorum) Gel zaman git zaman, önceleri sadece e-sosyal çerçeveden görüşmeler yavaş yavaş telefon görüşmelerine kaydı. Öyleki artık bir sevgili gibi, içimizde her haltımızdan haberdar olma isteği doğdu ve tabiiki problemlerde burada ortaya çıkmaya başladı. Var olan duygu seli ve karşı tarafa duyulan o hissiyatın bir şekilde gösterilmesi, belli edilmesi gerekiyordu. Bunun için yaptığım sayısız “zorlayıcı” girişimler ilk adımı attırsa da devamını getiremiyordu. Az öncede bahsettiğim aralardaki dargınlıklar bile nedense bu zorlayıcı girişimleri ve karşı tarafın taşıdığı duygunun yükünü azaltmaya yetmiyordu.

Benim amacım hissedilen duyguyu somut bir şekilde görmek istememdi. Sonralarda ise nedeni hâla belirsiz bir şekilde uzun süren bir dargınlık sonrası (9 Ay) tekrar görüşme kararı almamız ve kendimizi, hâla aramızdaki ilişkinin adını somut bir şekilde ortaya koyamamamızdan ötürü (senden ötürü) arkadaşlık çerçevesinde bir şekilde açılmayı bekleyen iki taraf olarak bulduk. Bu sefer kesin gibiydi fakat üniversite eğitimimden dolayı şehir dışında bulunmamdan ötürü (benden ötürü) bu buluşma ve açılma evresi gerçekleşmediği gibi geçen sürede araya bir dargınlık ve yine bir barışma girdi. Bu son barışma evresinin akabinde (2010) gurur duvarlarının yıkılması ve bir Pazar gününün tümünü birbirimize ayırmamız ile bu sorunun da üstesinde gelebileceğimiz kanısındaydık.

Buluşmadan sonraki geribildirimler gayet güzel geçsede sabırsız olan taraflardan birtanesi sayesinde yıkılan gurur duvarları aniden ve en hızlı bir şekilde tekrardan örüldü. Kısa bir mesaj ile koyulan tahmini “yedinci, son nokta” ile yinde “dargınlık” safhasına girdik. Tahmini “sekizinci, son bir umut” ile tekrardan görüşme çabamız sonuçsuz kaldı. Bu seferki sonuçsuz girişimin sebebi ise hâla inanmadığım “birisinin” olması idi. Beni tanıyanlar bilir ki kendisi de bilir. Herşeye o kadar kolay inanmam. Tahmini sekinci geri dönüş’ün olacağı kanısındayım ve bu sefer her ne olursa olsun başlayamamış bir ilişkinin başlangıcının olacağının da garantisini verebilirim…

DipNot: Aslında ilişkilerde geriye dönüş olarak aynı kişiyle bir ikinci ilişkiye başlama taraftarı değilim fakat bu durum farklı zira ortada başlanmış bir ilişki yok daha doğrusu olmadı, olamadı!

Baktım ki bu böyle olmuyor, uzun bir ara verdim ama sonunra çevresel faktörlerle birlikte de olsa buraları sahipsiz bırakmamaya karar verdim, gerekli meraklılar olsun -Gilraen, ehe -, gerek kendi merakım olsun… Ama bu son olsun. Yakında -Yeni çıkan gazete reklamları gibin oldu hah-