




Tamam Bilgisayarı seviyorum. Halil abim sayesinde Win95 ile tanıştığım, Carmageddon senin, Commandos benim günlerimi daha dün gibi hatırlıyorum. Daha sonrasında zaten internetCafe, komşu çocukları sayesinde bilgisayara olan bağlılığım git-gide arttı. Lisede MeslekLisesi – Bilgisayar bölmünde bilgisayar ile ilgili ilk resmi eğitimime başladım. Lisede geçirdiğim bu 4 yıl bilgisayara olan bağımı güçlendirdi ancak bu 4 yıl da iyi olaylar kadar bir o kadar da içinden çıkılması güç durumlar ile karşı-karşıya kaldım. Arkadaşlıklar yüzünden amiyane tabirle n’asıl ip’e gidildiğini gördüm. Mezuniyet konuşmamda da söylediğim babamın o sözünü lisede mezun olunca anladım. Üniversitede özellikle liseden edindiğim tecrübeler doğrultusunda Arkadaşlık kavramını kendi kafamda baştan yazdım. 2 yıl bitti ve ben bu iki yıl boyunca arkadaşlık ile ilgili aldığım kararlarımdan pişman olmadığımı gördüm. İşin traji-komik yanı eğer aldığım bu kararlar olmasaydı, üniversite hayatımın da lise hayatımdan bir farkının olmayacağı belliydi.
Evet gelelim sürprize zaten bilenleriniz vardır. Evet, mezun oldum. Hem de okul birinciliği ile, okul birincisi olarak.
Hesaplarımda olmayan bişeydi. Ben sadece oldum olası bilgisayarı seviyorum. Beni tanıyanlar notlarımı da, derslere n’asıl çalıştığımı da, derslerde n’asıl aktif olduğumu da biliyor. Bi’çok insan şekli öğrendim, bi’çok öğüt aldım. Yusuf ÖZTÜRK hocamın sözleri hâla kulağımda küpe, Özcan ÖZYURT hocam ise zaten hâla benimle iş birliğinde, Kürşat ERÜMİT hocam ile de yakında birlikte çalışacağız.
Öğretim görevlisi olarak derslere girmeme ramak kalmıştı ki beni mezun ettiler
Anne ve Baba, Oğlunuz çalışıyor














Bilindiği üzere 2008 Öss sonrasında, Karadeniz Teknik Üniversitesi -Valla yazılışı bile asalet ya-, Beşikdüzü Meslek Yüksekokulu‘na kayıt yaptırdım ve birinci sene sona erdi. Başlıkta’ki BMYO kısaltmasıda buradan geliyor zaten
. Bu sene içerisinde neler oldu neler, gel kız bak anlatayım -ehe
-. Herşey bi yana iyi ve kötü bir sürü anı barındırdım ve bunların yanı sıra Ailem’in bile merak ettiği notlarım ortaya çıktı, bir hafta önce notlar açıklandı ve bende meda-i iftihar‘ım olan notlarımı bilgi amaçlı olarak paylaşmak istedim. Gurur tablosu niteliği taşıdığı için ve Ukalıkla alkası olmadığı için -Oluyosa bile tınnn…- böbürlenmek yanlış olur zannımca
![]()




Ben bu “Ve sonunda” gibi cümleleri çok seviyorum ya, genellikle başarılı işler sonucunda ortaya çıkan zincirleme reaksiyonların doğurdu semptontlar ile beraber endifarmakolojik özelliklerin bir arada tutulmasıyla oluşan bir yapı olduğu için sanırım.
Ehe, bu şekilde kurduğum paragraflar ile ve kendimle gurur duyuyorumAnlaşılabilitesi yüksek olması üzerine Finaller bitti, bende bittim gibi bişeyler oldu aslında, çok fazla harzemşahlılar gördüm rüyalarımda ama yinede üstesinden gelebildim. Sonuçları beklemeden geçen gün yazdığım yazımdaki gerçekler üzerine takriben 3 saat sonra Beşikdüzün’den ayrılıyorum. Burdan giderken arkamdan üzülenler, gittiğim yerde geldiğim için sevineceklere hak versin. hepinizi saygıyla selamlıyorum…




Başlıktaki üç cümlecik grubuda aynı şeyi anlatıyor, biliyorum sizde bunun farkındasınız ama yinede kabalık etmek istedim
. Dershane bitti, sınavlar bitti, herşey açıklandı derken Karadeniz Teknik Üniversitesi / Beşikdüzü Meslek Yüksekokulu / Bilgisayar Teknolojisi ve Programlama bölümüne yerleştim, tabiki iki yıllık, gittim, gördüm, gezdim, neler neler yaptım, benim için çok zevkli bir iki yıl olacağına benziyor yada gözüküyor. Onca hey-hey’in, galeyanın ve anlamını hatta kendisini bilmediğim aynı anlamdaki sözcüklerin arasında blog işini nasıl yapacağım ne edeceğim diye düşünmedim desem yalan olur, bir türlü kendimde o güveni göremiyorum ama bir şekilde bu ilişkiye bir nokta koymam gerektiğini düşünüyorum. Bloğu başka bir bedava host’a taşıdım bozulmalar oldu onlarla uğraşıyorum, eski yazılarda ki karakter bozukluklarının düzenlenmesi hâlâ bitmedi, dedim ya bir şekilde bunların üstesinden gelmek lazım, Responsibility miydi neydi o
. Çok şey yazmak istiyorum ama şimdilik bu kadar…
![]()


