Selamlar olsun sana genç enginar , uzun zamandır halet-i ruhiye ile ilgili sana içimi dökemedim dimi, bunun farkındayım kusura bakma ama bunların suçluları hâla etrafımdalar, beni benliğimden, açıkcası Hakan denildiğinde akla gelen o kişilikten beni arındırmaya çalışıyorlar, arındırmak derken kendi deyişlerine göre “arındırmak” sonrası umur dışı olsa gerek ki kişiliğim yok olunca benden sana sonra hatıra ne kalır, oturup bi düşünmek lazım…

Çevremdeki insanlar ile arasıra ya da sometimes muhabbetler oluyor. Bana sürekli yanlızlıktan ve benim ne kadar zor durumda olduğumdan bahsediyorlar, anlam veremiyorum, neden herkes benim yanlız olduğumu öğrendiği zaman illa bi tarafa yamamaya çalışıyor. En genel tabiriyle ben böyle mutluyum, hiç öyle aham şaham aldığım bir yara da yok ki hayata küseyim, aksine hayat ile benden daha barışık insan göremezsin enginar…

Beni yakından ve ya uzaktan tanıyan insanlar aklımın ve mantığımın ikilik tabanda çalıştığını gayet iyi biliyorlar, öte yandan nerde ne yapacağı belli olmayan, kestirilemez bir kişilik sahibi olduğumu düşünüyorlar, al sana mantık hatası!, ikilik tabanda bir ve sıfır vardır yani bi’şey ya vardır ya yoktur, nerde ne yapacağım nasıl belli olmaz onu anlamıyorum yani nasıl anlayamadıklarını anlayamıyorum, -bu cümleyi de - kısacası bana nereden baktıkları önemli, demek ki doğru yerden bakmıyorlar ya da bi’yerde compiler hatası var…

Bugün Özcan hoca beni o kadar mutlu etti ki, eğer böyle devam ederse bu sene mezun olurken damgamı vuracağım, alnının çatına -belli kişilerin-…

Şimdi ben sana içimi döktüm diye de kızarlar emin ol, sana soracaklar yeğen, kim olduğunu soracaklar ,