Doluyum, boşluğu doldurması gereken sıfat tam olarak bu olsa gerek. Zira son günlerde hem eğitim hem de hayati işler bazında olsun, iyiden iyiye işe yaramaya başladığımı anladım. Dün itibariyle nur topu gibi 5 adet projem oldu, hepsiyle ayrı ayrı ve itina ile ilgilenmem gerekiyor ki bunların yanında bir iki tane de özel proje var. Bugün C dersinde Yusuf hoca sorduğu soruyu bilen bir kahraman olması dahalinde dersi bitireceğini açıkladı. Ben bilemedim daha doğrusu bilmedim. Ayrıntıcıyım ya, bilmek istememin tek nedeni cümle içerisinde geçen “Kahraman” sıfatı idi, zira ben kahraman değilim, hiç olmadım, hiç bir zaman da olmayacağım, ben sadece eski bir programcıyım, birkaç iş yapmak için kiralanan…

Dolu olmamın eğitim alanındaki oranı bunlar kaplıyor, bir de hayati tarafı var ki acayip aşık olasım var , evet bende şaşırdım hatta bir tane de aday adayı var, evet bende çok şaşırdım, doluluk oranımı çok fazla etkilemese de hatırı sayılır bir yüzdeye sahip, zira beni tanıyanlar bilir ki ölüm fısıltısı değil ölümün ta kendisiyim… O yüzden bunca proje dahilinde kendime bir de hayat arkadaşı edinmek işin beni etkileyecek tarafını düşünmekten ziyade karşı tarafı düşünerekten “Yazık olur” diyerek hiç başlamamayı düşünüyorum. Bu cümlem de umarım gaz vermez!

Son olarak, Fatih geldi, bir hafta kadar oluyor, konuştuk anlaştık… Hâla eskisi gibi ama değişmeyi istediğini kendisie belirtti, sevmesen bile söylemek zorundayım, herşey zamanla…

Dipnot: Aşağıdaki karikatür ise beni anlatıyor