



Sorun şurda, insanlara çok kolay bağlanıyorum, bu ne kadar kötü bir durum gibi gözüksede aslında içten içe her insanın istediği bir durum, hani herkes kendisini iyi bildiği için karşısındaki insan kendisine bi’an önce bağlansın, güvensin ister ya, düşünüyorum da hiç var mıdır, “Yok yok, biraz daha bekle, hemen güvenme bana!” diyebilen…
Bir diğer sorun da çok fazla arkadaş daha doğrusu çevreye sahip olmamam, buradan da şu sonuç çıkıyor ki, “Arkadaşın olsun, az olsun, öz olsun“. Bu da kocaman bir yalan, sadece arkadaş edinemeyen insanların uydurduğu bir söz…
Bazen çok değişik insanlar ile karşılaşıyorum, muhabbeti kestiğim anda içindeki gerçek O’nu gördüğüm insanlar, türlü türlü tepkiler, o âna kadar ağzından duymadığınız sözler, kısacası bambaşka bir kişilik ve çoğu zaman da bu insanlar sorunun bende olduğunu düşünmeme neden oldular, şayet ortada şöyle bir durum daha var ki; Benim etrafım da muhabbette olduğum, görüştüğüm konuştuğum insanlar hâla var, yani nasıl oluyor da sorun bende ise herkese aynı şekilde tepki göstermiyorum, neden etrafım da “kimse olmadığı” olmuyor. Hemde bu etrafımdaki insanlar öyle insanlar ki birkaç örnek versem büyük ihtimalle anlarsınız. Bu yazıyı yazmadan önce bir dakika bile sürmeyen, kimlerin olduğunu ve ne şekilde olduklarını düşündüm, isim vermeden örneklendireyim siz daha iyi anlarsınız…
Örneğin yakın zamanda gerçekleşmiş bir olay var ki, uzun süredir -takriben 2,3 ay- cep telefonumu değiştirmeye uğraşıyorum ve bunun için sadece tek bir alışverişte kullanmak için kredi kartına ihtiyaç duydum, normalde beni tanıyanlar bilir ki sürekli nakit para ile alışveriş yaparım, boğa burcu olduğumdandır
, tanıdığım tüm insanlardan KK istedim, sadece tek kullanımlık, inanır mısınız tüm bankalar beni bekliyormuş, herkesin limitleri dolu, ekstereleri gelmiş ve daha neler neler, tabi olabilir neden olmasın ama olabilir durumunun yanısıra bir diğer olasılıkta “olamaz” durumu, hatta bazı insanlar KK‘na sahip oldukları ve durumu müsait oldukları halde veremeyeceklerini değil de vermeyeceklerini açık şekilde dile getirdiler. KK arayışları sırasında bir arkadaşım vardı ki daha yeni evlenmişti, kendisine de sordum, “Bende kredi kartı yok” demişti “Yanlız beklersen ay başında senin için çıkarttırırım” diye de ekledi, yazım yanlışı yok, doğru gördünüz! ve birgün tesadüfen yanına gittiğimde cebinden çıkartıp daha ogün eline ulaşan KK’nı bana verdi…
Bir diğer örnek şöyle ki; Zamanında bir kız arkadaşım vardı ve onunla ilk buluşmamızı gerçekleştirmek için sabah erken saatlerde ikamet ettiğim yerden oldukça uzak bir mevkide buluşacaktık, o yüzden önceki gece o mevkiye yakın oturan bir arkadaşımın evinde kaldım, sabah erkenden kalkıp daha herkes uyuyoken evden çıkacaktım, evdende alelacele çıkmıştım ki üstümde adam akıllı giysi ve nakit yoktu, gerçi arkadaşım da bunları bilmiyordu, akşam odasında oturuyorken, “Yarın bunlarla mı gideceksin, kızın yanına” dedi ve kendi elbiselerinden bir kombinasyon düzenleyip giymem için bana verdi ve tüm bunlar yetmezmiş gibi sanki içine doğmuşcasına cebinden belirli bir miktar para çıkartıp, “Kızın yanında paraya sıkışmayasın sakın!” dedi…
Şimdi diyeceksiniz ki ne var bunlarda, bunlar benim hiç görmediğim arkadaşlık örnekleri gerçekten ve bu insanlarla -tabi birkaç kişi daha var- hâla görüşmekteyim, KK hâla cüzdanımda. Bilmiyorum, sorun bendeyse gerçekten benim ve o, sorunun bende olduğunu düşünen insanların tekrar düşünmesi gerekiyor.
Aslında yazı oldukça uzadı, demek istediğim şu idi, insanlar benimle samimi olmaya kalkmasın, olmasınlar, sonra ileride hem onlar üzülüyor hem de ben, yapamıyorlar, belki benimde bazı yanlışlarım oluyor ama olmasınlar işte, Benim düşünce tarzı ve kişiliğime saygı duydukları için benim kurallarıma uyan insanlar var ve bu uyuşma içlerinden geldikleri için, kara kaşıma kara gözüme değil, herkesin bir dünyası vardır, kimisi serbest yaşam sağlar herkese kimisi farklı davranır. Burası benim dünyam ve burda benim kurallarım geçer!







Yazıyı yazmana kendimi sebep olarak gördüm bi an. Belki de kendi kendine gelin güvey olma durumu söz konusudur ama bilmiyorum.
“Konuştukça: ne arkadaş olarak ne de başka bişey olarak kriterlerime uygun biri değilsin” demek başka hangi şekillerde yorumlanır bilemedim. Açıkcası bana söyleyecek söz de bırakmamış olman ilk kez başıma gelen olay .. Ki şu cümleyi de bana kurabilen ilk kişi sensin. Aslında bişey de yazmamam gerekirdi belki
ne de olsa ben ilk slm veren olmam..
Ama neden bu kadar üzüldüm bu kadar alındım anlamadım. Neden canım yandı onu da anlamadım. Yazıyım da bil istedim. Karşı tarafı eleştrmeden önce ağzından çıkanı tart bence. ki bu da kişisel bi düşünce. Şimdi iterek çekmek falan da yapmak istemedim..Haberin olsun istedim..
Ayrıca kurallarını koyarken karşı tarafın duygularına da gözardı etmen egoistlikten başka bişey değil.
Hepsine cevap vermeye çalışayım da kafanda soru işareti kalmasın…
» Yazıyı yazmama neden olan sebeplerden sadece birisi sensin,
» O cümleyi yanlışlıkla yazdığımı söyledim, inanmıyorsan o senin sorunun!,
» Diğer yazdıklarının da benim düşüncelerim ile bi alakası yok, kendi dogmaların olduğu için kendimde bi’şey deme hakkı bulamıyorum…
» Son olarak; Afedersin ama başta böyle mantıklı konuşan, akıllı, ne dediğini bilen bir insanın senin hakkında ve ya sana karşı düşündüğün şekilde terbiyesizlik yapamayacağını idrak etmen gerekirdi.
Dediklerim çıkıyor işte, yeri geld girdim hayatına yeri geldi çıkıyorum…