



Hocam bi intihar edip geliyorum…. Bu aralar kendi sorunlarımla ilgilenmemek beni o kadar mutlu ediyoki… fazla abartılı olmasada başkalarının sorunlarına espirili bi şekilde yaklaşmak… başkalarıda zaten bi kişi… Çünki kendi sorunum yok ALLAH’ıma şükürler olsun binlerce kez… Ve olmaması da lazım bu aralar… Bişiler oldu bana nedense… Bayaa belli bişi olduğu, edebiyat namına bişi kalmadı bende sürekli bi üç nokta (…)’dır gidiyorum her cümlemin sonunda… -Bak hâlâ- . Sevilmeyi o kadar çok özlemişim ki anlatamam… Aslında bu günlük yada “Arada sırada” lık bi kaç kişi tarafından biliniyo… Umarım anlaşılırım…
Kısa bi estantene sevgili dostum, ikiz kardeşim 'sıvı yılan'
Efsaneye geri dönelim...Not:Yukarıdaki 4 satırlık konuşmayı espiri olsun diye bi arkadaş’a ithafen yazdım -“ithaf” kelimesinden anlıyacak zaten o arkadaş
- ama canım eğer burayı görür anlamını sorarsan ve açıklarsam lütfen yanlış anlama…






