Millet n’aber, tamam tamam fazla ses çıkarmayın, ışıklar kapalı zaten. Birazdan içeri girecek ve hep bir ağızdan bağıracağız tamam mı ?

Mezun olduk, staja başladık derken DGS‘de açıklandı. Puanımı şimdilik söylemeyi düşünmüyorum zira 24 Ağustos Salı gününe kadar tercih yapılması gerekiyor ve ben takribi 250 sayfa olan tercih listesini bugün temize geçip aralarında 18 üniversite ile cebelleşmeyi düşünüyorum.

Tercih sonrasında artık, kazanıp kazanamadığımı söylemek daha doğru olur düşüncesindeyim. Öte yandan Leonarda Da Vinci projesi kabul edilmiş. Gerekli belgeleri Kürşat hocaya göndermem lazım ama askerlik tecil belgesi hakkında sorun çıkma endişesi taşıyorum. İnşallah bi’ aksilik olmaz…

Staj’ım haftaya bitiyor, onu da buradan bildireyim , şimdi DGS tercih klavuzuna yumulacağım herkese hayırlı günler…

Mezun oldum!!!
“Yıl oldu” diyemesem de en azından iki ay olduğunu söyleyebilirim. Mezuniyet yazımı iki ay sonra yazmamın nedeni de Semra‘dan başkası olamaz diye düşünüyorum. Aslında benim açımdan, bu mezuniyet mevzusunun büyütülecek bir durum olmaması lazım zira Liseyi de hem ailemden ayrı hem de 4 sene okudum. Böyle bir mutluluk, hezeyan ve ya herhangi bir ikili sıfatı aynı anda yaşamadım. Fakat! mezuniyet derecesi ve sonrasında edindiğim bilgiler doğrultusunda Trabzonda geçirdiğim bu 2 yıl benim için gerçekten, kendini hayatımdaki dönüm noktalarının başında gelmeye aday gösteriyor…

Tamam Bilgisayarı seviyorum. Halil abim sayesinde Win95 ile tanıştığım, Carmageddon senin, Commandos benim günlerimi daha dün gibi hatırlıyorum. Daha sonrasında zaten internetCafe, komşu çocukları sayesinde bilgisayara olan bağlılığım git-gide arttı. Lisede MeslekLisesi – Bilgisayar bölmünde bilgisayar ile ilgili ilk resmi eğitimime başladım. Lisede geçirdiğim bu 4 yıl bilgisayara olan bağımı güçlendirdi ancak bu 4 yıl da iyi olaylar kadar bir o kadar da içinden çıkılması güç durumlar ile karşı-karşıya kaldım. Arkadaşlıklar yüzünden amiyane tabirle n’asıl ip’e gidildiğini gördüm. Mezuniyet konuşmamda da söylediğim babamın o sözünü lisede mezun olunca anladım. Üniversitede özellikle liseden edindiğim tecrübeler doğrultusunda Arkadaşlık kavramını kendi kafamda baştan yazdım. 2 yıl bitti ve ben bu iki yıl boyunca arkadaşlık ile ilgili aldığım kararlarımdan pişman olmadığımı gördüm. İşin traji-komik yanı eğer aldığım bu kararlar olmasaydı, üniversite hayatımın da lise hayatımdan bir farkının olmayacağı belliydi.

Evet gelelim sürprize zaten bilenleriniz vardır. Evet, mezun oldum. Hem de okul birinciliği ile, okul birincisi olarak. Hesaplarımda olmayan bişeydi. Ben sadece oldum olası bilgisayarı seviyorum. Beni tanıyanlar notlarımı da, derslere n’asıl çalıştığımı da, derslerde n’asıl aktif olduğumu da biliyor. Bi’çok insan şekli öğrendim, bi’çok öğüt aldım. Yusuf ÖZTÜRK hocamın sözleri hâla kulağımda küpe, Özcan ÖZYURT hocam ise zaten hâla benimle iş birliğinde, Kürşat ERÜMİT hocam ile de yakında birlikte çalışacağız.   Öğretim görevlisi olarak derslere girmeme ramak kalmıştı ki beni mezun ettiler